biz sizi özledik!
melike’nin dedigi gibi ‘ankara burada’, her zaman başımızın üstünde, gönlümüzün tahtında yeriniz var.
mine’cigi “senin bir de devletÅŸah teyzen, barış amcan var” diye avutmayalım, fırsat yaratalım görüşelim inÅŸallah.

Artık yüzyüze görüşemesek de 15 gündür güncellenmeyen blogunuz vasıtasıyla ve buradan görüşmeye devam edeceğiz.

İnanın ben de keklerimi mırın kırın etmeden yiyen sizleri çok özleyeceğim.

Sevgiler

Blogculukla tanışmam da sizin bu güzel sitenizi görmem ve özenmem ile başladı.

Sizi tanımaktan çok mutlu oldum. Monoton hayatımı değiştirdiğiniz için ve herşey için teşekkür ederim.

Hep mutlu ve sağlıklı kalın.

Özleyecekleriniz arasında adımız yoksa bile BEN sizi özleyeceğim.

Nilüfer

Sevgiler,
Yıldız

Sevgili Özlem;

Eminim Diyarbakır’da güzel bir ÅŸehirdir. Ama yine de sevdiÄŸinize çabuk kavuÅŸmanız dileÄŸiyle… Güzel sözleriniz için de teÅŸekkür ederim.

Ä°ÅŸte sadece o yolun olduÄŸu zamanlarda, o yolun etrafında, önünde çilek bahçesi olan onlarca ev vardı. “Arnavutköy ÇileÄŸi” oralarda olurdu. Ä°lla ki, en azından bir tane vardır hala diye umuyorum.

Evet Ankara tünelden sonra daha da yakın olmuÅŸ. Her iÅŸte bir hayır vardır. Ankara’ya gitmenin de dönmenin de güzel tarafları var.

GorkiciÄŸim;

Ben de seninle geçirdiÄŸimiz o güzel günleri unutmayacağım. Herhalde Ankara’nın bir sürü yerine gittik beraber. Her buluÅŸmada deÄŸiÅŸik yerler. Sen de her zaman mutlu ol…

Sevgili Yelda;

Ä°nsan her yerde mutlu olmayı baÅŸarabilmeli bence. Yoksa hayat geçmiyor. Bir tanıdığım var. Her ÅŸeye söyleniyor. Bu kaldırım taşı niye oynuyor, bu bardak neden ıslak, bu neden böyle, ÅŸu neden böyle… O kadar mutsuz ki. Mesela o Ankara’ya gitseydi kesin depresyona girerdi. Evet keÅŸke okaldırım taşı hareket etmeseydi de altından fışkıran su beni çamura bulamasaydı. Å?imdi bana düşen o çamuru bir ÅŸekilde silmek ardından da belediyeye e-posta göndermek. Somurtup kendimin ve çevremdekilerin gününü rezil etmek deÄŸil. O yüzden Ankara’da yaÅŸamak benim için çok zor olmadı… Böyle sevmemenin imkanı da yok zaten. HerÅŸey o kadar yakın ve pratik ki…

Sevgili PapiÅŸ;

Ben de epeydir sesin soluğun çıkmayınca tatil yapıyorsun zannetmiştim. Teşekkür ederim.

Semazem;

AÅŸk olsun. Takılıyorum. Arnavutköy’e haftaya yolum düşer. Bakayım yerinde yeller mi esiyor yoksa bu mevsimin son çilekleri mi var?

Ama madem sordunuz, şehrimin en iyi manavı mıdır bilmem, hatta hala mevcut mudur onu da bilmem ama size bir manav tarif edeyim.

Arnavutköy’e yolunuz düştüğünde, “eski” iskelenin karşısındaki caddeden giriniz (Beyazgül’dür adı kendilerinin) Biraz ilerlediÄŸinizde yol saÄŸa ve sola iki sokak olacak. Soldakinden giriniz. 20-30 metre kadar ileride, sol tarafta, kaldırımla bir apartmanın bodrumu arasında sıkışmış bir manav olacaktı. Hala varsa iÅŸte o benim bildiÄŸim en güzel manavdır.

Sevgiyle kalın