Yemek.Name buluşmalarının 3.sü önümüzdeki 27 haziranda cumartesi günü gerçekleşecek. Bu seferki toplantımızı da geçen sefer servisinden, fiyatlarından ve ortamından çok memnun kaldığımız Dolmabahçe Sarayının Cafe’sinde yapacağız.

Dolmabahçe Sarayı Cafe’sinde yapacağımız etkinliğimize katılacakların yorumla mesaj bırakmalarını ya da facebook grubumuzda oluşturduğumuz etkinliğe katılacaklarını bildirmelerini rica ederim.

Siz de okuyucularınızla buluşun.

Yemek.Name Buluşmasına siz de okuyucularınızı davet edebilir, onlarla tanışma fırsatını yakalayabilirsiniz. Bunun için aşağıdaki kodu kopyalayıp sitenize yapıştırmanız yeterli. (Banner 240 piksel genişliğinde, 240 piksel yüksekliğindedir).

<a href="http://www.devletsah.com/3-yemekname-bulusmasi/" title="Yemek.Name 3. buluşması hakkında detaylı bilgi için tıklayın."><img src="http://farm4.static.flickr.com/3343/3641244606_2522f496ab_m.jpg" alt="Yemek.Name 3. buluşması hakkında detaylı bilgi için tıklayın." height="240" width="240" /></a>

Link

• Yemek.Name Facebook grubu

Etiketler

İlişkili Yazılar

• 2. Yemek.Name Buluşması (29 yorum)
• 15 günde neler oldu neler? (16 yorum)
• 1. Yemek.Name buluşması (39 yorum)
• 1. Buluşmanın Ardından (23 yorum)
• Yeniliklere Abone Olun! (4 yorum)

Bir kaç gün önce yemek ile ilgili bir şeylerden bahsederken konu önce yengeçlere geldi. Uzun uzun Discovery Channel’da seyrettiğim yengeç avcıları ile ilgili Deadliest Catch isimli belgeselden bahsettim. Konu yemekten belgesellere geçince arkadaşım en keyif aldığı belgeselin garip firmalar tarafından taşınan evlerle alakalı olduğunu söyledi. Her ikimiz de adını hatırlayamasak da bir çok bölümünü hatırladık.

Mesela birisinde yeni evli bir çift İngiliz köy evinde oturma isteğine kapılıyorlar ve İngiltere’den hayallerindeki evi satın alıp, parça parça Amerika’da yaşadıkları yere taşıtıyorlardı. Bir başka bölümde adamın birisi evinin değer kazanan arazisini satıyor ancak evinden ayrılmak istemediği için koca taş binayı dev kaykayların üzerinde yeni yerine taşıyorlardı.

Ne insanlar var derken bir Yalova seyahati sırasında gezdiğimiz Yürüyen Köşk geldi aklıma. Atatürk’ün isteği ile deniz kenarındaki bir çınarın altına kurulan küçük şirin bir yapı, Yürüyen Köşk…

Atatürk bir ziyareti sırasında uzayıp, evin duvarını delmeye başlayan ağacın dalının kesileceğini öğrendiğinde, bu minik köşkün taşıtılmasına karar vermiş. İstanbul Fen İşleri Dairesindeki mühendisler ve daha sonra Romanya’dan davet edilen mühendisler beraberce çalışıp, evin altına bir ray sistemi döşeyerek evi 5 metre kadar kaydırmışlar. Köşkün kaydırılmasından bir kaç ay sonra kesilmek istenen dalın kuruduğunu ve ağacı öldürmemesi için yine de kesildiğini öğrenmek pek hazindi açıkçası.

Yolunuz Yalovaya düşerse Yenikapı deniz otobüsü iskelesinin az ilerisindeki köşkü mutlaka görün. Yan tarafındaki harika manzaralı kafesinde kahve keyfi gününüze keyif katacaktır.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Ulus’tan Tandoğan’a Bir Gün (9 yorum)
• Tarih kokan kent: Edirne (20 yorum)
• Sapanca, Kartepe, Maşukiye (11 yorum)
• Bozcaada’yı keşif (5 yorum)
• Bozcaada’da İlk Gece (12 yorum)

Yemek.Name Haziran sayısı çıktı.

Yazın gelmesiyle etrafımda diyetteyim diyenlerin sayısı arttı. Eh bu hale kayıtsız kalamazdık. O yüzden bu sayımızı, diyet yapanların hayatını kolaylaştırmak için hazırladık. Eh, benim için bu sayıyı hazırlamak tahmin ettiğiniz gibi zor oldu. Tarifleri, diyet yapan arkadaşlarımla konuşarak oluşturdum. Umarım faydası dokunur.

Paylaş bölümündeki banner’ı yayınladığınız taktirde, banner dergi yayınlandığında kendisini güncelleyecek. Sizin bir dahaki sayıda değişiklik yapmanıza gerek kalmayacak.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Yemek.Nâme Aralık sayısı çıktı! (4 yorum)
• Yemek.Name’ye ne oldu? (5 yorum)
• Yemek.Name Nisan 2009 sayısı çıktı (4 yorum)
• Yemek.Name Mayıs 2009 sayısı çıktı! (15 yorum)
• Yemek.Name Mart 2009 sayısı çıktı! (12 yorum)

Sakızlı tariflerin içinde en lezzetlisi

Malzemeler

• 1 litre süt
• 1 tatlı kaşığı patates nişastası
• 4 çay kaşığı salep
• 1,5 su bardağı şeker
• 2 yemek kaşığı sakız reçeli

Hazırlanışı

1. Bütün kuru malzemeler karıştırılıp çelik tencereye alınır.
2. Üzerine süt ve sakız reçeli ilave edilir.
3. Karışım kapağı kapalı şekilde yarım saat buzdolabında bekletilir.
4. Buzdolabında bekleyen tencere ocağa alınıp, koyulaşıncaya kadar mikserle çırpılarak kısık ateşte pişirilir.
5. Koyulaşıp krema kıvamına gelen dondurma soğuyuncaya kadar mikserle çırpılmaya devam edilir.
6. Tenceresi ile beraber soğuyan krema kapağı kapalı şekilde derin dondurucuya konulur.
7. Dondurucudaki krema, yarım saatte bir çıkartılıp karıştırılır.
8. Kıvamı oturunca, karıştırma işlemi bitirilip, bir gece dinlendirildikten sonra servis edilir.

Notlar

• Çelik tencerelerin tabanı daha kalın olduğundan pişirme süresi uzun olacaktır. Böylece nişasta ve salep jelleşmeye fırsat bulabilecekler. Hızlı pişirildiğinde jelleşme başlayamadan kıvam alacağı için istenilen lezzet yakalanamayabilir.
• Tarifte bahsedilen salep saftır. Ben Kurukahveci Mehmet Efendi’den aldım. Kilosu 200TL’ydi.
• Salep yurdumuzda da yetişen bir cins orkidenin tozlarından elde edilir. Pişirirken fark edeceksiniz küçük jeller halindedir. Erimesi epey vakit alır. O yüzden buzdolabında bekletilmesi önemlidir. Jellerin şişmeye başlaması ve sıcaklıkla eriyecek kıvama gelmesi erekir.
• Patates nişastası yerine mısır nişastası kullanabilirsiniz. Patates nişastası daha düşük sıcaklıklarda jelleştği ve daha şeffaf bir görüntü sağladığı için soğuk tatlılar için daha uygun. Yerine bir kaç derece daha yüksek sıcaklıklarda jelleşen mısır nişsatası kullanılabilir. Şeffaflığı çok az etkilenir. Ancak sütlü tariflerde şeffaflığın pek önemi yok.
• Sakız reçeli - mastika yerine damla sakızlı sakızlardan ya da bildiğimiz tane damla sakızlarından kullanabilirsiniz.
• Tarifi Zeytinağacı‘ndan aldım.
• Evde yapılan dondurmaların asla hazır dondurmalar gibi olması mümkün değil. Dondurma yerken ağzımıza gelen o köpüksü tat, soğutulma aşamasında içine verilecek hava ile mümkün olabiliyor. Evlerimizde donma noktasına gelmiş sütü karıştıracak motor gücüne sahip makinalar bulunmadığı için istediğimiz kadar uğraşalım o tadı yakalamak pek mümkün değil. Yine tadı etkileyen en önemli konulardan birisi de koku. Hepimizin ortak derdi olduğuna inandığım, ne kadar sık temizlersek temizleyelim, herşeyi kapaklı kaplarda, buzdolabı poşetlerinde saklamaya çalışsak da buzdolabının kendisine has bir kokusu oluyor. İşte bu koku hava ile doldurmaya çalıştığımız dondurmamıza kendi tadını da beraberinde getiriyor. Bütün bunları haftasonu Carte D’or’un Çorlu fabrikasına yaptığımız, çocukların ‘cennetteyiz galiba’ dediği, çok keyifli gezide vardiya mühendisi Hakkı bey’den öğrendim. O yüzden yukarıdaki tarifi yaptığınızda, hazır dondurmalarla mukayese etmeyin. Hepsinin yeri ayrı.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Yaz Tatlısı (23 yorum)
• Yalancı Tavukgöğsü (83 yorum)
• Sütlü Tatlılar (2 yorum)
• Sütlü İrmik Helvası (167 yorum)
• Sakızlı Muhallebi (11 yorum)

Kelt müziğini sevenler için Pam Swan ve Shira Kammen’in “Wild Wood” albümü çok başarılı parçalar içeriyor. Albümün saatçılarından Shira Kammen’in daha önce Music of Waters albümünü dinlemiş ve sevmiştik. İkilinin diğer ismi Pam Swan ise müzisyen kimliğinin yanı sıra doğa konusundaki çalışmalarıyla öne çıkıyor. Vahşi yaşamla ilgili çeşitli müzelerde yöneticilik yapmış ve bu konuda araştırmaları var. “Wild Wood” albümüne piyano, perküsyon ve vokalleriyle katkıda bulunmuş.

Albümün parçaları arasında favorim 2.parça: “Foggy Tam Set”. Ayrıca 5. parçada “Mission Impossible” filminin tema müziğine yapılan melodik gönderme de dinlerken yüzünüzde tebessüme yol açıyor.

Parçaların telif haklarını görmek için tıklayın.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Shira Kammen - Music of Waters (9 yorum)
• Solace - Moon moth mixes (6 yorum)
• Sieber, Kammen, Fulton and Schatz - Music from Braid (2 yorum)
• Kitka - Wintersongs (18 yorum)
• Hans Christian - Phantoms (5 yorum)

Popüler kitaplara, popüler filmlere pek sıcak yaklaşamıyorum nedense. Sıcak yaklaşabilmem için fikrine güvendiğim birisinin benim seveceğim türden bir şeyler olduğunu söylemesi ya da kitabı alıp getirmesi gerekir. Filmler için durum daha kolay. Dvd’si çıkıncaya kadar popüleritesi de geçmiş oluyor.

İşte bu yaklaşımım nedeniyle henüz bir Dan Brown kitabı okumuşluğum yok. Nereye baksam, Da Vinci Şifresi, Melekler ve Şeytanlar, Dijital Kale okuyanlar görüyorum. Gördükçe de uzaklaşıyorum. Aslında pek de uzaklaşabildiğimi sanmıyorum. Eşimin heyecanla okuyup raftaki yerlerine koyduğu kitaplarla her toz alma seansında karşılaşıyoruz.

Eşim, Da Vinci Şifresini okuduğu sıralarda Leonardo hakkında bir kitap alıp resimlerine uzun uzun bakar olmuştu. Ardından Leonardo sergisine gitmiştik. Kitabı bu kadar heyecanla okuyunca, çıkacak filmi de heyecanla bekliyorsunuz. Aslında daha önce de yazdığım gibi, ben okuduğum kitapların filmlerinden çok ama çok nadir hoşlanırım. Da Vinci Şifresi filmi oynamaya başladığı gün, biz de sinemadaki yerimizi aldık. Açıkçası ilk defa Tom Hanks’in oynadığı bir filmden üzgün ayrıdığımı hatırlıyorum. Filmi seyrettikten sonra kitabın çok daha güzel olabileceğine inancım arttı. Bazı şeylerin sinema dili nedeniyle hızlıca geçilmiş olacağını, bazı konuların ise seneryoya hiç alınmadığını hissettim. Aksiyon filmi olarak yetersiz kalan film, kim bilir kitabını okuyanları nasıl üzdü?

Mayıs ayının ilk günlerinde Dan Brown’un Melekler ve Şeytanlar kitabının filmi vizyona girdiğinde, önceki filmden ders aldığımız için, gitmek niyetinde değildik. Ancak gelen bir davet üzerine, beklentilerimizi aşağılarda tutarak salondaki yerimizi aldık. Daha ilk karelerden itibaren, filmin ara vermemesini istediğimi hatırlıyorum. Müzikleri, kurgusu ile o kadar başarılıydı ki, keşke Da Vinci şifresini de bu şekilde çekebilselerdi diye düşünmeden edemedim.

Filmin çıkışında sohbet ettiğim diğer seyirciler de benimle aynı kanaatteydi. Film kitabı okumamışlar için harika bir aksiyon sunarken, kitabı okuyanları da mutlu etmeyi başarmıştı. Bazıları kitaptaki saçma gelen yerlerin filmde çok daha başarılı olduğunu bile söyledi.

Eğer vaktiniz varsa, komplo teorilerinden, tarihi hikayelerden ve aksiyon filmlerinden hoşlanıyorsanız mutlaka seyretmelisiniz. Hoşlanmıyorsanız da Ewan McGregor ve Tom Hanks’e katlanmak zor olmasa gerek.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Yağmurlu cumada ne yapılır? (2 yorum)
• Traktör İstiyorum… (33 yorum)
• Süper Kahramanları Severim! (3 yorum)
• Sıfır Dediğimde… (2 yorum)
• Savaş Tanrısı - Lord of War (2 yorum)

Yumuşak pişmiş lezzetli bir et…

Malzemeler (2 kişilik)

• 250 gram kuzu fileminyon
• 2 sap taze sarımsak
• 4 sap taze soğan
• 1 adet domates
• 2 adet dolmalık kırmızı biber
• 1 tatlı kaşığı şeker
• 3 yemek kaşığı sıvı yağ
• tuz

Hazırlanışı

1. Soğan ve sarımsakları yıkayıp temizledikten sonra boylamasına 2′ye bölün.
2. Kırmızı biberlerin de çekirdeklerini temizleyip jülyen şeklinde doğrayın.
3. Domatesin kabuğunu soyup, ince ince doğrayın.
4. Yağı ısıtıp, kırmızı biberleri kavurun.
5. Biberlerin pişmesine yakın et ve soğan ve sarımsağı ekleyin.
6. Hemen ardından domatesi ve şekeri ekleyip ara sıra karıştırarak pişirin.
7. Ocağın altını kapatırken tuzunu ilave edin.

Notlar

• Ben bu tarifi Tefal Actifry ile pişirdim. Çok pratik ve hızlı oldu.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Tavuk Pane (3 yorum)
• Sebzeli Köfte (15 yorum)
• Patlıcanlı Bulgur Pilavı (11 yorum)
• Patlıcan Yatağında Biftek Sarma (3 yorum)
• Minik Karnıyarık (9 yorum)

Haftasonu kısa bir İznik gezisinin ardından eşimin Yalova’daki ailesini ziyaret etmeye karar verdik. İlk programımıza göre sabah erken saatteki bir feribotla Yalova’ya geçecek oradan da 45 dakika mesafedeki İznik’e gidecektik. Kahvaltı sırasında haritaya göz gezdiren eşim, İzmit üzerinden karayolu ile gidersek dağların arasında bir baraj gölünü de görebileceğimizi söyleyerek rotamızı değiştirdi.

GPS cihazına bakarak İzmit’te otoyoldan çıkıp köy yollarına girdik. Ormanlar arasında nefis bir yolculuk yapıyorduk. Ne olduğunu merak ettiğimiz Thököly anıtı tabelasını takip etmeye karar verip asıl yolumuzdan ayrıldık. Küçük bir köyün tepesine vardığımızda Kont Imre Thököly anıtı denilen şeyin küçük bir heykel olduğunu görüp güldük. Macar derebeylerinden birisi Karlofça anlaşmasından sonra İstanbul’a sonra da bu köye yerleşip, burada ölmüş.

Anıtı ziyaret ettikten sonra yolumuza dönüp, baraj gölüne kadar müzik dinleyip, sohbet ederek sakin bir yolculuk yaptık. Kirazdere baraj gölüne (yazının başındaki ilk fotoğraf) vardığımızda açıkçası bu kadar güzel bir tabiatla karşılaşacağımızı hiç düşünmemiştim. Bol bol fotoğraf çekip, kuş ve kurbağa seslerini dinleyerek dinlendik. Asıl hedefimiz olan İznik’te daha çok vakit geçirebilmek ve acıkmaya başlayan midelerimizi doyurmak için hemen yola koyulduk.

Servetiye Camii köyünü geçtikten sonra asfalt yol toprak yola dönüştü. Kimseciklerin olmadığı yolda, telefonlarımızın da çekmemeye başladığını fark ettiğimizde, teknolojiden tamamen uzaklaşıp, doğanın içinde olmaktan dolayı mutluluk duyduk. Az sonra başımıza geleceklerden habersiz temiz havanın ve kuş seslerinin tadını çıkartmaya devam ettik. Son gördüğümüz köyden bir kaç kilometre sonra bir çeşmeden geçtiğimizde, içilemeyecek derecedeki pis suyla kimin ne yaptığını çok merak ettik.

Toprak yolun izin verdiği 20 km/saatlik hızla ağır ağır yol alırken, yolda kalsak kimsenin olmaması durumunda neler yapacağımız hakkında konuşmalar yaptık aramızda. Çeşmeyi geçtikten aşağı yukarı 7 km sonra yoldaki su birikintisinin üzerinden geçerken aslında oranın bir çamur yatağı olduğunu, arabamızın içine girer girmez gömüleceğini bilmiyorduk. Duran arabanın durumunu anlamak için indiğimde ayak bileklerime kadar çamurun içine battım. Lastikler daha da derinde görünüyordu.

Eşimle beraber çamurun ortasında kısa bir düşünme molasından sonra yapacaklarımıza karar verdik. Önce arabanın içinde bulunduğu ufak gölü tahliye edecek bir kanal açacak, ardından küçük kaya parçalarını lastiklerin önüne ve arkasına yerleştirecek, taş parçalarını da odun parçaları ile destekleyecektik.

Ellerimizle 2 metre uzunluğunda bir kanal açıp suyu boşaltmaya başladık. Bu esnada her yerimizin çamura battığını söylememe gerek yok herhalde. Su boşalırken karar verdiğimiz gibi kaya ve odun parçalarını taşımaya koyulduk. Bir yandan da halimize gülüp, bedava çamur banyosunun keyfini sürüyorduk demek isterdim ama, hava kararırsa ne olacağının endişesi daha baskındı. Bütün planlarımızı gerçekleştirdikten sonra, arabayı çalıştırıp deneme yapmaya karar verdik. Çamurlu ellerimizi su lastik izinde biriken suda yıkadığımda halimiz inanılacak gibi değildi. Eşimin talimatlarını duyabilmek için camı açıp, arabayı çalıştırdığımda, içerisi de dışarısı kadar çamurlu bir hal almıştı. 2 saat süren çalışmalarımız başarısız olmuştu.

Bir kaç denemenin ardından, daha geç olmadan saatler önce geçtiğimiz köye doğru yürüyüp yardım çağırmanın doğru olacağına karar verip, lastik izindeki su ile parmak kalınlığındaki çamurlarımızdan temizlenip, torpido gözünde bulduğumuz bisküvileri ve kalan yarım şişe suyu da alarak yola koyulduk. Saatler önce geçtiğimiz çeşmeyi gördüğümüzde köye bir kaç kilometrelik bir yolumuz kaldığını farkederek sevindik. Yarım saat kadar daha geçtikten sonra sessizliği bozan bu defa biz değil, tıngır mıngır ilerleyen bir traktördü.

Traktörü durdurup durumumuzu anlattığımızda, yollarının üzerinde olduğumuzu, zincirle 2 dakikada arabayı çamurdan kurtaracaklarını söylediler. Römorktaki ailesinin yanına bindiğimizde yaklaşık 2 saattir aralıksız yürümekten ne kadar yorulduğumuzu anladık. Çeşme başına vardığımızda, bizim gittiğimizden daha dar ve taşlı bir yola sapmak isteyen traktör şöförümüz Recep’i durdurduk. Arabamızın diğer yolda olduğunu söyledik. Cevabı yaşadıklarımızdan sonra bizi çok şaşırtmadı: ‘İznik’e bu yol gidiyor, orası nereye gidiyor ki?’

Römork’u söküp bizi çeşme başında bırakan iki erkek yola devam ettiler. Biz de bu arada Ayşe ile muhabbeti ilerlettik. 27 yaşında olduğunu, 7 yıllık evli olduğunu, Adem ve Havva isminde iki çocuk sahibi olduklarını öğrendim. Kırıntı isminde bir Gürcü köyünde yaşıyorlarmış ve evde Gürcüce konuşuyorlarmış. Köyde toplam 40 hane varmış. Sofu bir dedeleri olduğunu o yüzden evlerinde televizyon bile olmadığını söyledi. Benim sorularımı onun severek mi evlenmişim, kocama kaçmış mıyım, kaç yıllık evliymişim, gelinlik giymiş miyim, düğün yapmış mıyım, neden hala çocuğum yokmuş, dağlarda ne işimiz varmış gibi soruları takip etti.

Şişeleri birbirine vurarak gürültü yapan oğlunu ‘ayıları çağırıyorsun, baban da yok karışmam’ diyerek susturduktan sonra, bana dönerek ‘yürürken ayılardan korkmadınız mı’ diye sordu. ‘Cahil cesareti işte. Bilmiyorduk ki ayı olduğunu’ dedim. Bir de kimseyi bulamasaydık geceyi arabada geçirmeyi planladığımızı anlattım. Çok güldü. Bir saati aşkın sürenin sonunda önce arabayla eşim, ardından da traktörüyle Recep geldiler. Recep’i beklerken, daha önce ne işe yaradığını düşündüğümüz pis sulu çeşmeyle arabanın üstünü kaplayan çamurları yıkadık.

Araba ile köylerinden geçeceğimizi, onları eve bırakmayı teklif ettik. Ayşe ‘ben beyimi bırakmam, Adem ve Ahmet amcayı alın siz’ diyerek bizimle gelmek istemedi. bizimle gelmeye razı olan Ahmet amca ile yola koyulduk. Onu evlerine bıraktıktan sonra 1 saatlik yolun ardından İznik gölünün üzerinde güneşin battığını gördük.

Hala kahvaltı ile durduğumuzdan, İznik’e uğramadan Yalova’ya geçmeye karar verip, hiç durmadan yola devam ettik. Yarım saat sonra açtığı kapıda çamurdan iki heykelin dikildiğini gören kayınvalidemin yüzündeki şaşkınlık günün en keyifli anıydı.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Abant’ta haftasonu (8 yorum)
• Ulus’tan Tandoğan’a Bir Gün (9 yorum)
• Tatil hazırlıklarının püf noktası (4 yorum)
• Tarih kokan kent: Edirne (20 yorum)
• Sokak sokak San Francisco turu (8 yorum)

13 saniye ne kadar kısa değil mi? Bir dakikanın 1/5′i kadar bir süreden, göz açıp kapayana kadar geçen bir süreden bahsediyoruz. Biliyor muydunuz Türkiye’ de nüfusa oranla, günlük kişi başına ayrılan okuma süresi 13 saniye… Ne kadar üzücü değil mi? Bu yazıyı okumak için bile 13 saniyeden uzun vakite ihtiyacınız var.

Anadolu Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Grafik bölümü öğrencileri bu konuyla ilgili bir sosyal sorumluluk projesi yapmışlar. Bir bakın isterseniz.

Aydınlık bir toplum için daha çok okumaya ihtiyacımız olduğu aşikar. Bu konuda acaba biz neler yapabiliriz?

Link

• Bir sayfa açın

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Yeni Sitem: Mutfak Sohbetleri (53 yorum)
• Sizin Radyonuz (4 yorum)
• Sanal alemde yazıyorlar! (4 yorum)
• Pasta Yapmak (21 yorum)
• Nerede Dans Edersiniz? (7 yorum)

İlk buluşmanın üzerinden neredeyse bir ay geçti. Bu defa geçen seferki gibi son dakikada buluşuyoruz demiyorum. O yüzden sizlerden de ‘aaa, o gün programım var’ dememenizi istiyorum.

Geçen sefer Caddebostan Nero’da yaşadığımız tatsız şeylerden kaçmak için bu kez bambaşka bir yerde toplanıyoruz. Havanın da güzel olacağını düşünerek, deniz kıyısında, açık alanda kendimizi sultanlar gibi hissedeceğimiz bir yere gidiyoruz. Dolmabahçe Sarayı’nın Cafe’sinde tarihi dokunun içinde keyifli sohbetlerimizi edeceğiz.

Dolmabahçe Sarayı Cafe’sinde yapacağımız etkinliğimize katılacakların yorumla mesaj bırakmalarını ya da facebook grubumuzda oluşturduğumuz etkinliğe katılacaklarını bildirmelerini rica ederim.

Siz de okuyucularınızla buluşun.

Yemek.Name Buluşmasına siz de okuyucularınızı davet edebilir, onlarla tanışma fırsatını yakalayabilirsiniz. Bunun için aşağıdaki kodu kopyalayıp sitenize yapıştırmanız yeterli. (Banner 240 piksel genişliğinde, 240 piksel yüksekliğindedir).

<a href="http://www.devletsah.com/2-yemekname-bulusmasi/" title="Yemek.Name 2. buluşması hakkında detaylı bilgi için tıklayın."><img src="http://farm4.static.flickr.com/3325/3507359665_f5c786ba28_m.jpg" alt="Yemek.Name 2. buluşması hakkında detaylı bilgi için tıklayın." height="240" width="240" /></a>

Link

• Yemek.Name Facebook grubu

Etiketler

İlişkili Yazılar

• 3. Yemek.Name buluşması (11 yorum)
• 15 günde neler oldu neler? (16 yorum)
• 1. Yemek.Name buluşması (39 yorum)
• 1. Buluşmanın Ardından (23 yorum)
• Yeniliklere Abone Olun! (4 yorum)

Hareketli geçen seçim döneminin ardından sandıklar açıldı, oylar sayıldı, ardından da kazananlar ilan edildi. Sizin de verdiğiniz oylarla seçimlerde kadın kategorisinde en başarılı blogcu seçildim.

Cumartesi günü Fenerbahçe Faruk Ilgaz tesislerinde yapılan bir törenle ödülümü aldım. Açıkçası bu kadar heyecanlanacağımı hiç düşünmemiştim. İnanmıyorsanız üstteki fotoğrafa tıklayıp büyütün ve yüzümdeki şaşkınlık dolu ifadeyi görün Ödülümü alırken, bir iki kelime söylemeye fırsatım olacağını sanıyordum. Ama olmadı. O yüzden orada söyleyemediklerimi burada yazmak istiyorum:

Beni okuyan, yorumlarıyla bloguma değer katan herkese teşekkür ediyorum. Ama en çok, beni sürekli destekleyen, bana tahammül eden ve hayatımı anlamlı kılan eşime teşekkür ediyorum.

Eh hal böyle olunca, seçim döneminde halka karışıp, ondan sonra gelecek seçime kadar yatmak olmaz diyerek yeni Yemek.Name toplantımızın tarihini geç olmadan açıklıyorum: 16 Mayıs 2009. Şimdiden ajandalarınıza, telefonlarınıza o gün için not yazın. Bu defa mazeret kabul edilmeyecektir. Nerede mi olacak? Orası da sürpriz olsun canım.

Link

• Aynı gün, Hürriyet gazetesinin cumartesi ekinde kazananları anlatan bir haber çıktı.
• Ya da Hürriyet gazetesinin en iyi on başlıklı yazısına bakabilirsiniz.
• Fotoğraflar için buraya bakabilirsiniz.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Zinciri Kırmayın! (17 yorum)
• Zincir kırıldı! (38 yorum)
• Zaman Cumaertesi (15 yorum)
• Yine Yeni Yeniden (31 yorum)
• Yeniliklere Abone Olun! (4 yorum)

Yemek.Name Mayıs sayısı çıktı.

Öğrencilerden, bekar erkelerden ve yeni evlenip, mutfakla ilk defa tanışanlardan gelen e-postalara istinaden bu sayımızı ‘Bekar Erkek Olmak’ konseptiyle onlara ayırdık. Pratik tariflerden oluşan dergimizin bu sayısında, akşam eve döndüğünüzde hızlıca yapabileceğiniz reçetelere yer verdik.

Paylaş bölümündeki banner’ı yayınladığınız taktirde, banner dergi yayınlandığında kendisini güncelleyecek. Sizin bir dahaki sayıda değişiklik yapmanıza gerek kalmayacak.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Yemek.Nâme Aralık sayısı çıktı! (4 yorum)
• Yemek.Name’ye ne oldu? (5 yorum)
• Yemek.Name Nisan 2009 sayısı çıktı (4 yorum)
• Yemek.Name Mart 2009 sayısı çıktı! (12 yorum)
• Yemek.Name Kasım 2008 sayısı (3 yorum)

Mis kokulu yumuşacık bir kek tarifi…

Malzemeler

• 180 gram tereyağı
• 200 gram labne
• 2 su bardağı un
• 1+1/4 su bardağı şeker
• 3 adet yumurta
• 1 paket kabartma tozu
• 2 yemek kaşığı portakal kabuğu

Hazırlanışı

1. Şeker, oda sıcaklığında yumuşamış tereyağı ve labne peynirini iyice çırpın.
2. Krema kıvamına gelen karışıma yumurtaları ilave edip, iyice karıştırın.
3. Un ve kabartma tozunu birlikte eleyip, hamura karıştırın.
4. En son portakal kabuklarını ekleyip bir kaşık yardımıyla içinde dağılmasını sağlayın.
5. Önceden 200 dereceye ısıtılmış fırında, yaklaşık 40 dakika pişirin. Batırıp çıkartığınız bıçak temiz ise fırından alın.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Vişneli Kup (7 yorum)
• Havuçlu ve Cevizli Kek (33 yorum)
• Tahinli Haşhaşlı Topkek (7 yorum)
• Limonlu Madlen (7 yorum)
• Kek Yapmanın Püf Noktaları (150 yorum)

Mutfakta bir bardak çay ya da bir fincan kahve eşliğinde sohbet ne hoştur. Uzun kahvaltıların, uzun akşam yemeklerinin sevilme sebeplerinin başında bu sohbetler gelir.

Bazen bir yemeği yaparken ya da sadece sofrayı toplarken aklıma takılan bir soruyu, bir cümleyi o anda sizlerle kısacık da olsa paylaşmak istiyorum. Evet, twitter ya da friend feed bunu yapmama olanak sağlıyor. Ama oralara yazdığım yazılar pazarlama, teknoloji, telefon, bilgisayar içerikleriyle karışıp sanki sizlere ulaşmıyor gibi hissediyorum.

İşte bu düşüncelerle, yepyeni bir proje yapmaya karar verdim. Biraz twitter’a biraz da friend feed’e benzeyen bir paylaşım ortamı. Mutfak Sohbetleri sitesi Twitter‘a benzeyen yapısı ile soru sorup anında cevap alabileceğiniz bir yer. Her geçen gün artacak içeriği ile de aradığınız her sorunun cevabını bulabilir hale geleceksiniz.

Sistem nasıl mı çalışıyor?

1. Hemen şimdi Mutfak Sohbetleri’ne kayıt oluyorsunuz. Böylelikle mutfaksohbetleri.com/kullaniciadınız şeklindeki adresiniz oluşuyor.
2. Size bir onay e-postası geliyor (Spam, Junk kutusuna düşebilir orayı da kontrol edin).
3. Onayladıktan sonra istediğiniz soruyu sorabilir, istediğiniz mutfak maceranızı paylaşabilir ya da sorulara cevap verebilirsiniz.

İşte bu kadar.

Link

• Mutfak Sohbetleri

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Sizin Radyonuz (4 yorum)
• Sanal alemde yazıyorlar! (4 yorum)
• Pasta Yapmak (21 yorum)
• Nerede Dans Edersiniz? (7 yorum)
• Ne Yapıyorsun? (11 yorum)

23 nisanla birleşen hafta sonunun geçtiğimiz günlerden serin hatta soğuk geçeceğini okuduğumda açıkçası dört günlük bir tatilin beni dinlendirmekten çok, hasta edeceğini düşündüğümden, evde kalmaya karar verdik. İyi ki de öyle yapmışız. Bildiğim bütün 23 nisanlar gibi bu yıl da hava soğuktu. Sabah kahvaltısı için gittiğimiz Cafe Cadde’den boğaz şişliği ve kulak ağrısı ile döndüm. Ertesi günü yatakta geçirip dinlenirken plan yapmadan duramadığımı fark ettim. Bütün kışı evde film seyrederek geçirdikten sonra, bahar beni dışarıya çağırıyordu. İstanbul’a yakın bir yerlere gidip, temiz havayı içime çekmeyi, sessiz kıyılarda fotoğraf çekip, kitap okumayı hayal ettim.

Haritayı açıp, gidebileceğimiz yerlere göz gezdirdiğimde, Sapanca bana göz kırpmaya başladı. Hemen araştırmaya koyulup neler yapabileceğimize baktım. Kardeşimin üniversitedeki yıl sonu projelerinden birisi olan Maşukiye’yi ve bu yıl geçtiğimiz senelere nazaran kayak yapanlardan daha sık duyduğum Kartepe’yi de dahil edince nefis bir program oluştu.

Özgür‘ün tavsiyesi üzerine kahvaltıyı da oralarda yapmaya karar verip erkenden yola düşmeyi planladık. Ama hayat her zaman planlandığı gibi olmuyor. Sabah gözlerimi açtığımda yola çıkmayı düşündüğümüz saati çoktan geçmiştik. Eşimin iş ile ilgili bitirmesi gerekenleri bekledikten sonra takriben 2 saat gecikmeyle yola koyulduk. İnatla kahvaltı etmememiz, bizim gibi iki kahvaltı düşkünü için şaşırtıcıydı.

Bir saat kadar sonra, Sapanca çıkışında, İzmit istikametinde Küçük Evim’de kahvaltı masasında oturuyorduk. Açık büfeden tabaklarımızı doldurmuş, serin ama insanı üşütmeyen, ferah havada güneşin keyfini sürüyorduk. Sakız gibi uzayan kaymağı kolestrolüne aldırmadan, bal ile karıştıra karıştıra yedik. Bence kahvaltının en unutulmaz lezzeti de oydu.

Sapanca gölünün kenarında yürüyüp, fotoğraf çektikten sonra, tok karına etrafta yapacak çok bir şey olmadığını anladık. Herşey sizin alabalık yemeniz için düzenlenmişti. Göl kenarında otururken, Twitter’daki mesajıma gelen yorum programımıza yeni bir yön verdi. Burak Kaiser ‘Sapaca’ya değil Kırkpınar’a gidin’ diyordu. Tabi ki ben de ilk anda sizin gibi Kırkpınar’ın Edirne‘de olduğunu ve aramızda mesafeler olduğunu düşündüm. Bu esnada da haritaya bakmayı ihmal etmedim. Yakınlarda Kırkpınar adında bir köy daha varmış. Kartepe yolu üzerinde olduğunu görünce, gölün o tarafına da bakmaya karar verdik.

Kırkpınar’a vardığımızda bizi pazar bekliyordu. Hemen pazara girip, alışverişe koyulduk. Tazecik sebzelere, meyvelere baktık. İstanbul pazarlarında görmediğimiz civcivlerle oynadık. Bu esnada Shopkolik‘ten gelen kahve daveti bizi çok mutlu etse de Kartepe’ye çıkmaya başlamıştık. Yolda sıra sıra bizi geçen Kartepe tırmanışına katılacak ralli arabalarının gürültüleri hakkında konuşurken, açık camdan duyduğum ‘benzin yerine kurufasulye koyuyorlar herhalde bunlara’ yorumu bütün gün beni gülümsetmeye yetti.

Tepeye yaklaştıkça kar da etrafta görülmeye başladı. Bazı yerlerde manzaranın keyfini çıkartmak için dururken, bazı yerlerde bu yıl yapamadığımız kartopu savaşını yapmak için durduk. Tshirtlerle kartopu oynamak da ayrı bir duyguymuş. Kartepe tırmanış yarışı antremanları için yolun 16:00-19:00 arası kapanacağını öğrendiğimizden çok geçe kalmadan 15:30 gibi aşağıya indik. Aslına bakılırsa karnımızın acıkmasının bunda rolü çok büyük.

Maşukiye’de eriyen kar sularının oluşturduğu bir derenin kenarında kiremitte alabalık yerken, yorgunluğun üzerime çöktüğünü hissettim. Balıkla beraber getirdikleri, Çerkez peyniri eritmesi sabah kahvaltısındaki kaymağın pabucunu dama attıracak kadar lezzetliydi. Yemeğin ardından İstanbul’a doğru yola çıktığımızda arabadaki tek ses, çalan müzikti.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Tarih kokan kent: Edirne (20 yorum)
• Çamur Banyosu (20 yorum)
• Anadolu Feneri (13 yorum)
• Abant’ta haftasonu (8 yorum)
• Yürüyen Köşk (15 yorum)

Haşlanmış patatesten şık görünümlü garnitür.

Malzemeler

• 4 adet taze patates
• biberiye
• pul biber
• zeytinyağı
• tuz

Hazırlanışı

1. Taze patatesleri fırçalayarak yıkayın.
2. Yumuşayıncaya kadar haşlayın.
3. Pişen patatesleri fırın kağıdı serili tepsiye alın.
4. Patatesleri bir çatal yardımıyla ezin.
5. Parçalanan patateslerin üzerine baharatları serpip, zeytinyağı gezdirin.
6. Öncede 200 dereceye ısıtılmış fırında, kızarana kadar pişirin.

Not

• Bundan 3-4 ay önce yabancı dergilerden birisinde görmüş, bu kadar basit müdahale ile bu kadar hoş bir sunum elde edilmesine hayran olmuştum.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Taze Otlu Tavuk (7 yorum)
• Salçalı Biftek (9 yorum)
• Levrek Buğulama (0 yorum)
• Kremalı Patates (25 yorum)
• Fırında Sarımsaklı Soğanlı Patates (29 yorum)

Gelir gelmez paketinden çıkartıp göz gezdirdiğim DigitalAge bu ay masama geldiğinde, kafamı kaldırıp bakacak durumda değildim. Üzerine yığılan evraklardan bir tanesine not alırken kağıdın ucundan derginin kapağında kendimi gördüm.

Türkiye’nin Yükselen 25 Dijital Starı’ndan biri: Devletşah Özcan

Çünkü: Türkiye’nin en önemli kadın internet girişimcisi ve içerik üreticisi.

www.devletsah.com adresindeki blogu ile Türkiye’deki en tanınmış blog yazarlarından biri olan Devletşah Özcan halen Coca-Cola’da interaktif pazarlama danışmanı olarak çalışıyor. Sosyal ağlar ve interaktif komünite mecraları hakkında uzman olan Devletşah Özcan birçok kurumsal şirkette yöneticilik yaptı. Devletsah.com’u 2004 yılından bu yana yazıyor, bunun yanında Yemek.Name isimli bir de ‘interaktif yemek dergisi’ çıkartıyor. Devletşah Özcan’ı yalnızca yemek meraklıları değil, yazılım ve pazarlama sektöründeki birçok internet kullanıcısı takip ediyor. Aynı zamanda usta bir fotoğrafçı da olan Devletşah Özcan sitesinde yemek tariflerinin dışında gezi ve fotoğraf konularında da özgün bir içerik hazırlıyor. Devletşah Özcan ileride bir de TV programı yapmayı hayal ediyor.

DigitalAge Nisan 2009

Hemen elimdekileri bir kenara bırakıp heyecanla paketi açtım. Önce kapaktaki diğer fotoğraflara ve uzun uzun kendi fotoğrafıma bakıp şaşkınlığımı üstümden attım. Sayfaları karıştırıp kapak konusunu buldum. İnternet sektöründe ‘rol model’ olabilecek, bu sektörde başarı sağlamış girişimleri ile tanınan kişilerden bahsediyordu yazı. Listedeki isimleri, yaptıkları işleri tek tek okudum. Çember.net’in kurucusu Çağlar Erol, E-Bay yönetim kurulu üyesi Sina Afra, İtiraf.com’un fikir babası Ersan Özer gibi Türkiye’deki internet denilince akla gelen büyük projelerin kurucularının olduğu böyle bir listeye Yemek.Name dergisiyle girebileceğim aklımın ucundan bile geçmezdi.

Yazıları okuduktan, şaşkınlığım biraz geçtikten sonra, mart ayının başında benden DigitalAge dergisi için CV’mi istedikleri aklıma geldi. Demek bu iş için kullanacaklarmış diye geçirdim içimden…

Akşam çıkış saatimi öğrenmek için arayan eşimin, yaşadığım sürprizi duyduğunda ’sen benim sanal değil gerçekten parlayan yıldızımsın’ dediği an benim için her şeyden kıymetliydi.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Bir haberin hikayesi (29 yorum)
• Zaman Cumaertesi (15 yorum)
• Yaş günü Partisi (28 yorum)
• Sanal Sayfa Gerçek Lezzet (6 yorum)
• Sabah Haberleri (6 yorum)

Geçtiğimiz perşembe günü yaptığım, 1. Yemek.Name Buluşması duyurusundan sonra gelen yorumların ardından biraz üzgündüm. Herkes ya tatile gideceğini ya da çok geç haber verdiğimi bir programı olduğunu söylüyordu.

Hızlıca geçen 2 günün ardından cumartesi sabahı gece açık olduğunu fark etmediğimiz balkon kapısı nedeniyle her tarafım tutulmuş, hafif ateşli ve hareket edemeyecek kadar yorgun uyandım. Önce bahsettiğim sebepleri düşündüğümde, kimse gelmeyeceği için beni böyle perişan da görmeyecekler diyerek, erkenden buluşma noktasına doğru yollandım.

Hızlıca masaları organize ettikten sonra kendimi bir sandalyeye atıp beklemeye başladım. Az sonra toplantı saatine daha çok olmasına rağmen, benim erken geleceğimi tahmin eden Elif geldi. Sohbete öyle dalmışız ki, buluşma saatinin geldiğini fark edememişiz. Birden kapıdan davetliler girmeye başladı. Ortada koşturan ufaklıklarla masamız daha da şenlendi.

18:00′da bitmesini planladığımız buluşmamız sonlandığında saatlerimiz 19:30′u gösteriyordu. Sabahki hasta halim yerini mutlu ve yorgun birisine bırakmıştı. Akşam gelenleri canlı olarak yayınladığım listeye baktığımda 18 kişilik bir grup olduğumuzu görüp nasıl sevindiğimi anlatamam.

Bu toplantımızda gelecek seferkinin nerede olacağına da karar verdik. Tarihine karar verir vermez açıklayacağız. Gelecek sefer sizi de aramızda görmekten mutluluk duyacağız.

Link

• Konuşmaktan fotoğraf çekmeyi hiç akıl edememişim. O yüzden sizi Ayşem’in fotoğraflarıyla başbaşa bırakıyorum.
• Ya da Handem’in fotoğraflarına bakabilirsiniz.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• 3. Yemek.Name buluşması (11 yorum)
• 2. Yemek.Name Buluşması (29 yorum)
• 15 günde neler oldu neler? (16 yorum)
• 1. Yemek.Name buluşması (39 yorum)
• Yeniliklere Abone Olun! (4 yorum)