Az evvel Ceylan’ın yazısını okumadan yaklaşık olarak bir saat kadar önce öğle paydosunu da fırsat bilerek kısa yürüyüşe çıktım. İçinde bulunduğum zamanı, geçtiğimiz yılları ve geleceği düşündüm.
Düşünceler ne garip. “Unutkanlık ne faydalı birşey” dedim kendi kendime. Sonra birden hatırladım. Kendi kendime dediklerimi sizlere de demiştim bir zamanlar. İşte o anda dikkatimi başka birşey çekti. Yaşadığım şeylere dair hatırladığım her detay beni çok mutlu ediyordu. Garip değil mi? Hem unutmanın güzelliğinden hem de hatırlamanın mutluluğundan dem vuruyorum… Ben de şaşırdım. O yüzden diyorum ya düşünceler ne garip…
Geçmişte yaşadığım zorlukları, problemleri düşündüm bir bir. Ne kadar yorucuydu benim için. Şimdi düşündüğümde bazıları ne kadar komik geliyor. Bazıları ise ne kadar değerli. İnsan yaşadığı herşeyden ders alıyor. Dersler yaşanılanların değerini arttırıyor.
Geçmişle hesabımı gördükten sonra geleceği düşündüm biraz da. İlginçtir, hiçbir beklentim yoktu… Şöyle yapayım, böyle yapayım… Şu olsun, bu olsun… Hiç mi beklentisi olmaz insanın? Garip ama yok. Eskiden şuraya gitsek, bunu yapsak, onu alsak gibi birçok şey düşlerdim. O zamanlar neşeli bir karakterdim. Şu sıralar öyle de hissetmiyorum. Daha çok karamsarım sanki…
Biilmiyorum ki, insanın hayallerinin olması mı güzel yoksa herşeye sahip olmak mı? Yoksa hayallerinin olabileceği huzurlu bir ortam mı?
Sizin bu sıralar böyle olmanız geçiçi bence herkesin hayatında böyle zamanlar olur. Ayrıca bana kalırsa en güzeli hayallerin olduğu huzurlu ve mutlu bir ortamdır.
Bence herşeye sahip olmak yada hayal edicek hiçbirşey bulamamak, hayatta ki hiçbir hayalinin olmaması kadar zor.
İnsan hayaleri ve istekleri için çabalamayı bıraktığında, kendini de hayatı da bırakıyor aynı yerde…
son bir kaç yıldır benim de kendimle ilgili pek bir isteğim yok..isteklerim daha çok başkaları ile ilgili özellikle de iki kişi üzerine…önce bir yürüseler, bir konuşsalar derken, bir okula başlasalar, bir okusa bir yazsa, karneleri iyi olsa, basketbolu iyi oynasalar,hiç hasta olmasalar ….iç bitmiyor isteklerim ama kendim için değil vallahi
)
Bende hayalleri olmayanlardandım.Takii kızım olana kadar…
Şimdi hayallerim kızım ve onunla olan dünyam için. Hayallerimin olmayışı herşeye sahip oluşumdan değildi ama hayattanda çok bi beklentim yoktu, kızım beni hayata döndürdü.
Anlaşılan gerçekleştiremediğiniz hayalleriniz, yapmak istediğiniz ve sürekli ertelediğiniz planlarınız yok.Ama herhalde hayatta surekli bir talebi olmalı insanın,ona ulaşabilme çabası.Herşeyin varlığı ve tamlığı da mutlu etmiyor değilmi?
Allah kolaylık versin hayat yolculuğumuzda…
geçen zor günleri düşünmek mutluluk,
biten güzel günleri düşünmek hüzün verir evet.
öyleyse hayatının nasıl geçmesini dilersin?
zor mu kolay mı?
merhabalar
Başımızdan geçen üzücü olayları unutmak bir nimet olduğu gibi, yaşadığımız güzel olayları hatırlamakta bir nimet. Aslında fıtratımızda güzellikleri hatırlamak dercedilmiş. Zaten yaşanan güzelliklere hatıra demişiz. Hatıraları defterlere yazmışız. Hatırat kitapları yazılmış.Fotoğraflarımızı hep mutlu anlarımızda çekeriz. Mutlu ve sevdiğimiz insanlarla geçirdiğimiz bir gün, bir an gibi gelsede, sıkıntı zamanında yaşanan bir gün bir asır gebi gelebiliyor. Zaman hiç gçmiyor sanki..
Her insanın hayata dair isteği vardır bence, sadece bu isteklerini gerçekleştirecek gücü ve azmi kendisinde hissetmezse bu isteğini içine bastırır.
Benimde kendimi karamsar hissettiğim dönemler oluyor bunu maneviyatla aşarak huzura ermek mümkün. Örneğin bir camiye gidip yarım saatde olsa orada kendinizi dinlemek o kadar iyi geliyorki.
Biran önce iç sıkıntınızın geçmesi ve hayattan ümitvar olmanız dileğimle..
Cok dogru bir tespit Devletsah`cim ! Unutmak nefis bir sey!! Bak yengec burcunun en kotu yanlarindan biri bazi seyleri hiiic unutmayisi ! O zaman durum fena oluyor tabii. Takılıp kalıyorsun hiç de istemdiğin birşeylere. Öbür yandan da küçük şeylerle mutlu olmak da aynı karakterde barınıyor ki sonu depresyonla bitmesin ! Sanırım senin yaşadığın hemen herkesin dönem dönem içine girdiği bir şey. Hele memlekette ve dünyada olup bitenlere bakarsan gelecekle ilgili bir hayal kurmanın eskisi kadar zevkli olmadığını düşünebilirsin, arkadan-arkadan ! En kısa zamanda eski neşeli-pozitif haline dönmeni dilerim canım !
daha dün akşam konuşmuştum eşimle bu hissettiklerinizin aynısını. Üniversite son sınıfta hayal ettiklerimin tamamını 6 yılda tamamen kendi çabalarımla gerçekleştirdim ve bir süredir başka ne hayalim kaldı diye düşünüyorum ama… Anladım ki hayal etmek insanı güdülüyor ve hayata tutunmasını sağlıyor. Mutlaka küçük hayallerim de var ama büyük hayaller peşindeyim hala… Sonbaharında etkisi var üzerimizde diye düşünmek istiyorum…
hayaller var oldukça yaşarız, ben hayali seçtim
merhaba devletşah hanım blog yazmaya yeni başladım.sizin bilgileriniz yada deneyimlerinizden faydalanmak isterim.Teşekkür ederim.İyi çalışmalar.