DevletÅŸah

Çocukluğum televizyon karşısında origamiden bir şeyler katlamayı öğreneceğimiz o dakikaları bekleyerek geçti. Katlamayı öğreten kişinin kullandığı çiçek desenli, yaldızlı birbirinden güzel kağıtlarına iç geçirmek de o günlerin başka bir hatırası.

O günlerde sunucu bahsettiğim renkli kağıtlarla kuşlar kurbağalar katlarken ben önümdeki beyaz A4 kağıtla benzerlerini yapardım. Hiçbir zaman onunkiler kadar güzel görünmezdi. Desenler katlanılan objeye göre hususi seçilmiş olduğundan daha da bir güzel olurlardı. Bana göre herşey düz beyaz A4 ile katlanılandan daha iyiydi. O vakitlerde şimdiki kadar güzel paket kağıtları bulmak mucize gibi birşeydi. Arada babamın yurtdışı seyhatlerinden getirdiği paketlerin kağıtlarını o haftaki origami dersi için sakladığımızı hatırlıyorum.

Beyaz A4′tü iÅŸte üzerine yazı yazılan, fotokopi çekilen -aslında fotokopi bile lükstü, teksir vardı o zaman-, öylesine düz bir kağıttı. KuÅŸlar cıvıldayacak kadar canlı olmuyorlar, kayıklar suyun üstünden akıp gidecek gibi görünmüyorlardı.

Bir kaç gün önce eşime gönderilen bir e-posta bana yeniden hatırlattı bunları. Gelen e-postada Danimarkalı bir mimar olan Peter Callesen ne kadar yanıldığımı gözler önüne seriyordu. Lütfen portfolyosundaki A4 kağıtlara bir göz atın. Siz de A4 kağıtta hayat olduğunu göreceksiniz.

Link

• Peter Callesen’in sitesi

Popularity: 3% [?]

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Sizin Radyonuz (3)
• Sanal alemde yazıyorlar! (4)
• Ne Yapıyorsun? (11)
• Haftanın YaÅŸayan İçeriÄŸi (1)
• Facebook da ne ola ki? (11)