
Yazan:Yahya Kemal Beyatlı
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar ağarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin ağaran dağları nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Hulya gibi yalnız gezinenler köye indi
Ben kaldım, uzaklarda günün sesleri dindi,
Gönlümle, hayalet gibi, ben kaldım o yerde.


İNSAN ZAMAN ZAMAN GEÇMİÅ?İ ÖZLÜYOR.YAÅ?ANANLAR ANIYA DÖNÜÅ?TÜÄ?ÜNDE GELECEK GÜNLERE ANILARI ANMAK DÜÅ?ÜYOR.YAHYA KEMAL BEYATLI NIN BU Å?İİRİ BENİ GEÇMİÅ?E GÜZEL GÜNLERE GÖTÜRDÜ.FİKRİNE ELİNE SAÄ?LIK NİCE ANILARA NİCE GÜZEL ANILARA HERKESE…..
Artık sevgiliye kavuÅŸacaksın DevletÅŸah, ne güzel. İstanbul’u ben de ne çok özledim…
Çok hoş özlemek insanlık için geçmiş muhasebesi yapmanın bir yolu bende kendi sitemde acizane birşeyler karalamıştım..
http://vetemre.blogcu.com/1023265/
ozlem insanin bir tas gibi durur icinde her gun atirladiginda biraz daha argilasior.. Ozlem insanin yer bitirir..
seydini doğru söylemişsin
özledim hem de çok özledim
ezberledim beklemeyi
yollar benim umudumdur
yolları kapatmayın
durun kar taneleri
çok güsel bi şiir harika
şiir güzel ve üstdeki resimle sanki bütünleşmiş. ama Yahya Kemal ı sevmem, okumam o başka konu.