GeçtiÄŸimiz günlerde “Åžeytan Marka Giyer - The Devil Wears Prada” filmini seyrettim. Film vizyondayken modayla ve moda dergiciliÄŸi ile ilgili pekçok ÅŸey konuÅŸuldu. Filmdeki Miranda Priestly’in Vouge dergisinin meÅŸhur editörü Anna Wintour olup olmadığı tartıışıldı… Fakat film beni bambaÅŸka ÅŸekilde etkiledi.
2005 yılında beş yıl çalıştığım şirketten ayrılma sebeplerim ve o beş yıl filmle beraber gözlerimin önünden akıp gitti. Andy Sachs benim ağlaya sızlaya beş yıl boyunca devam ettirdiğim rolün adıydı.
Ä°ÅŸe baÅŸladığım ilk aylarda yüzlerce hatta binlerce sayfa tercüme yaptım. Tarihi uzun zaman önce geçmiÅŸ teknolojilere ait kitaplar, kanunlar tercüme ettim. O sayfalardan sözlüler oldum. Her sabah “ben seninle ne yapacağım. HiçbirÅŸey anlamıyorsun!” laflarını dinledim. Ä°mkansız iÅŸler yapmam istenildiÄŸinde azimle yaptım. 1000 sayfalık mikrobiyoloji kitabını 3 haftada tercüme edip 1 Ocak günü ofisine götürmemi istediÄŸinde sabah dokuzda kapısında beklerken, o günün güvenlikçiler dışında herkese tatil olduÄŸunu öğrendiÄŸimde duyduÄŸum öfke ertesi gün tercümelerimi gözümün önünde “iyi” dedikten sonra çöpe attığında duyduÄŸumdan daha az deÄŸildi.
BeÅŸ yıl boyunca her sabah 09:15′te fırça yemeÄŸe kendi ayaklarımla gittim. Ä°lk beÅŸ ay boyunca odasından aÄŸlayarak çıktım. Taa ki bir gün yine bana iÅŸe yaramaz biri olduÄŸumu anlatırken aklımdan geçenleri uygulamaya geçirinceye kadar. O bana bir iÅŸi bile yapamadığımı söylerken ben “bu iÅŸe ihtiyacım var mı?” yı düşünüyordum. Olmadığına karar verdiÄŸim an ayaÄŸa kalkıp “Beni dinleyeceÄŸiniz zaman çağırın. Yapacak iÅŸim var benim.” diyerek odadan çıktım. Tuvalete gidip aÄŸladım. Sekreteri peÅŸimden gelip :
- Seni çağırıyor çok sinirli.
- İşi varmış, müsait olunca gelecekmiş dersin.
- Saçmalama…
- Gelmiyorum.
Nitekim gitmedim. İşimin başına dönüp çalıştım. Ertesi gün rutin saatte gidip görüşmemi yaptığımda nihayet beş aydır ilk defa insan muamelesi gördüm. Ondan sonraki beş yıl boyunca iki günde bir buna benzer sahneler çektik. Biz birbirimizi böyle aşındırıp, rencide ederken başka birisi ona laf söylediğinde onun bunları hak etmediğini söyleyip, onu koruduğumu söylersem şaşırırsınız değil mi? Ben şaşırıyorum.
Ä°ÅŸten ayrılalı yaklaşık 2 yıl oldu. Hala geceleri rüyamda onunla kavga ediyorum. O günlerin ruhumda bıraktığı izleri silebilir miyim hiç bilmiyorum. Film mutlu sonla bitiyor gibi gözükse de Andy Sachs’in silebildiÄŸini de sanmıyorum.
Bir film iki yıldır unutmaya çalıştığım günleri su yüzüne çıkarttı. Åžimdi merak ediyorsunuzdur? BeÅŸ yıl hiç takdir edilmediÄŸim, teÅŸekkür edilmeyen bu iÅŸe neden katlandım. Ä°nanın bilmiyorum. Haftada altı gün, günde 12-13 saat boyunca baÅŸka birÅŸey görmediÄŸimden galiba. Balığa sormuÅŸlar deniz nerede diye? O ne demiÅŸ. O misal yaÅŸayıp gittim….
Başta ben olmak üzere yine eminim pek çok kişinin duygularını dile getirmiş oldun devletşah.
Bende 3 yıl boyunca düşüp bayılana, trafik kazası yapana kadar çalıştım ama sonuç : sıfır..Aynen deniz balık hikayesi gibi..
Å?imdi bende 2 yıldır düşünüyorum neden diye ? bir yanıt bulamıyorum..”Ä°ÅŸ Ahlakı” diyorum kısaca..
Malesef iş hayatı,tıpkısının aynısı olmasada benzer şeyleri yaşıyoruz buna inanın..
Devletşah şimdi sıra BABEL de.. mutlaka izlemelisin..
Bende bugün Deja Vu yu izleyeceğim..
Sevgiler
Aslı Ferda
devletşah hanım
öncelikle sitenizi çok farklı ve kaliteli bulduğumu takip ettiğim siteler içinde en dikkatimi çekeni olduğunu söylemek istiyorum.yalnız sizin öz geçmişiniz hakkında bir bilgi alamıyorum.yazdıklarınızdan dolayı gerçekten üzüldüm.ama ferrarisini satan bilgede dediği gibi geçmşimiz sadece bize ders vermek içindir.yaşadıklarınız deneyim olarak görün ve benzer hikayeler bizlerde de var.ama sahip olduğun bu kültürü değerlendirmeye çalış.kaynağı neresi merak ediyorum.
Berna hanım;
Sitem hakkındaki düşünceleriniz için teşekkür ederim. Umarım daha iyilerini yaparım.
Ä°nanın o beÅŸ yıl beni bambaÅŸka bir insan yaptı. Orada istediÄŸim herÅŸeye sahip oldum. Tabi sahip olmak istediklerim için sürekli kavga ettim. Ä°ÅŸin ilginç yanı hiçbiri kendim için deÄŸildi. Tamamı ÅŸirketimin daha iyi olması içindi. Bazı geceler yatarken “amaan sanki bu ÅŸirketi ben kurtaracağım” derdim. Ama ertesi gün ben kurtaracakmış gibi çalışırdım.
Ben bu iş sayesinde insanların birşeyi gerçekten istediklerinde yapabileceklerini, zor insanların da idare edilebileceklerini öğrendim. Artık daha az sinirlenen, insanların dediklerini değil demek istediklerini anlamaya çalışan birisiyim.
Bugüne kadar Türkiye’nin konularında en iyi üç ÅŸirketinde çalıştım, üçünden de kendi isteÄŸimle ayrıldım. Her birini güzel günleri, arkadaÅŸlıkları ve bana kazandırdığı farklı bakış açılarıyla hatırlamaya çalışıyorum. Ä°simleri önemli deÄŸil. Sonuçları önemli..
yillar once bende buna benzer seyleri yasadim icimde buyuk bir ofkeyle calistim, taki adamin gozlerindeki o igrec bakisi farkedene kadar yaklasik 4.5 yil ve bir anda istifa mektubunu yazip yuzune firlatircasin masasina birakip o omuzlarimdaki yukun kalkip tug gibi hafifledinini hissederek disariya ciktigimi gun gibi hatirlarim ve hala icimde lanetler okurum o muhluka.dunya dondukcede bu tip olaylar yasanacaktir,yasanmamasi dilegiyle sevgiyle kalin.
boyle seyler sadece ulkemizin en buyuk sirketlerinde degil, ayni zamanda devlet dairelerinde de yasaniyor, yasayan da bizzat benim. hizmetliye bile is buyuramayanlar odasini temizletmeye kalkar, kidem ve unvanca sizden asagida olanlarin ayak islerini yaptirmaya kalkarlar, butun vasiflariniza ragmen office boy gibi kullanmaya kalkisirlar, dahasi ozel hayatiniza girmeye curet edip is disindaki konular hakkinda bile hakaretlerde bulunurlar.hak ettikleri cevabi veremezsin, sussan bir turlu-konussan bir turlu. isin aci tarafi, bu meseleler cogu zaman bizim hemcinslerimizden kaynaklanir… maddi imkanlarin yetersizligi de cogu zaman sineye cekmeyi gerektirir maalesef… o gunler geldi aklima… sizinle bu vesileyle konusacagim (yazisacagim) gelmezdi aklima (uzun suredir sitenizi takip ediyorum), neler hissettiginizi de cok iyi anliyorum. “mobbing” kavrami tam olarak eselenmedikce (ve issizlik sorununa reel cozumler uretilmedikce) biz ve bizim gibiler olacak maalesef… hoscakalin…
Å?eytan marka giyer beni de çok heyecenlandırmıştı.Uzun zaman sonra ilk kez yalnız başıma izlemeye gittiÄŸim bir film olmuÅŸtu.Ama beni etkileme ÅŸekli farklı olmuÅŸtu bana gençliÄŸimi ,üniversiteden ilk mezun olduÄŸum ve çalışmaya baÅŸladığım yıllları hatırlatmıştı.
Mobbing iş hayatında oldukça yaygın.Ve birçok çalışkan , yetenekli insan mobbing nedeniyle profesyonel iş yaşamından bezginlik ve hayalkırıklığı ile dolarak geri çekiliyor.
Geriye diktatör ruhlu ,sahip olduklarını canı pahasına korumak zorunda hisseden ölüm korkusunun ele geçirdiği insanlar ve onlara benzeyenler kalıyor ilerleyen yıllarda.
Ama bunu olumsuz bir deneyim olarak görmemek gerekiyor.En azından ne istemediğinizi anlamanıza yardımcı oluyorlar.Daha bireysel ve şahsınıza özel bir kariyer inşaa etmeniz için sizi motive eden aktörler olarak yaşamınızda bir rol üstleniyorlar.
Kendileri ise yaşayan bir ölü olarak koca bir hayatta gün dolduruyor.
GÃœZEL KIZIM
BENÄ°M TAHMÄ°N ETTÄ°GÄ°M Ä°Å?MÄ°YDÄ°..BU 5 YIL SIKINTI ÇEKTÄ°GÄ°N BÄ°LMÄ°YORUMM.AMA ZAMANLAMAYA BAKARSAM….O ARA TECÃœMELERÄ°NÄ° ANLATIRDIN..Å?Ä°MDÄ°..O Ä°Å?TEKÄ° SIKINTILARINI DÃœÅ?ÃœNMEDEN..GÃœZELCE YOLUNA DEVAM EDÄ°YORSUN..DAHA DA Ä°YÄ° OLACAK..YAZILARINI BÃœYÃœK KEYÄ°FLE OKUDUMM.DÃœN MELEK HANIM LA BÄ°RLÄ°KTEYDÄ°MM SEVGÄ°LERÄ°MLE
Nergül hanım;
Evet tahmin ettiÄŸiniz yerden. Hani orada çalışmaya baÅŸlayacağım diye sevinçten havalara uçtuÄŸum yer… KeÅŸke çalıştığım diÄŸer yerlerdeki insanları da sizi, Melek hanımı, Adnan beyi hatırladığım kadar sevinçle, mutlulukla ve hasretle hatırlayabilseydim. Ne iyi olurdu…
sevgili DevletÅŸah
ben de uzun zaman özel sektörde çalıştım. ama üniversiteden mezun olurken ne hayallerim vardı demek istemiyorum. tecrübesizlik işte. şimdiki aklım olsaydı eğer, akademisyen olmak isterdim. şimdi kendi işimi yapıyorum, mutluyum, huzurluyum
not. buradan ayrılma zamanın belli mi? gitmeden görüşmek üzere.
sevgiler
gorki
Merhaba,
Bu olgu işyerlerinde sık yaşanan fakat çoğunun görmezden geldiği ses çıkarmadığı/çıkaramadığı bir olgu.. ne güzel sormuşşsunuz neden katlandım diye? bu sizin kişisel özellikleriniz ve iş ahlakınızla ilgili. olayları kişiselleştirme olgumuz ve diğerlerinden farklı oluşumuz mağdur konumuna getirmektedir. Bu noktada size yardımcı olacağını umduğum çalışmadan bahsetmek istiyorum. Burada http://www.psikolojikyildirma.com eminim faydalı bilgiler bulacaksınız.
sevgiler