Cengiz Aytmatov’un vefat ettiğini öğrendiğimde, evdeki kitaplarına şöyle bir göz gezdirdim. Daha önce de okuduğum “Toprak Ana” rafta ilk gördüğüm oldu. Fazla düşünmeden, diğerlerine bakmaya ihtiyaç bile duymadan hemen alıp okumaya başladım.
Üniversiteye hazırlık zamanlarında okuduğumdan olsa gerek pek birşey hatırlamıyordum. O yıllarda haberlerde sık sık duyduğum Bosna Hersek’teki katliam nedeniyle olsa gerek, yalnızca bir savaş hikayesi olduğu kalmış aklımda.
“Onun kitapları her yaşta ve her okunuşta insana farklı duygular hissettirir. Bu kadar sade yazılmış kitaplar için çok şaşırtıcıdır.”
Sayfaları çevirdikçe Tolunay ile Savankul’un, Aliman ile Kasım’ın sade, tertemiz aşkları satır satır gözlerimin önünden geçti. Önce Kasım’ın ardından Muslubeg ve Savankul’un en son da Caynak’ın savaşa gittiği hüzünlü satırlar kovaladı onları. II. Dünya savaşının karanlık, zor günleri tarihin sayfalarından akıp geçtiğinde Savankulov ailesinden evine, toprağına dönen olmadı. Onlar “toprak anaya” döndüler.
Toprak Ana, büyük bir zerafetle savaş ve aşkı bir araya getirip, ince bir nakışla sosyalist Rusya’nın gerçeklerini gözler önüne seriyor. Radyoda Cengiz Aytmatov’un cenazesini anlatan İskender Pala’nın sözlerini hatırlıyorum: “Onun kitapları her yaşta ve her okunuşta insana farklı duygular hissettirir. Bu kadar sade yazılmış kitaplar için çok şaşırtıcıdır.”
Demek tüm Aymatov okuyacağım sayende…:)
çok sevdiğim arkadaşımın okumam için tavsiye ettiği, oğlumun okul kütüphanesinden kitabını okuyarak etkilendiği hatta oğlumun benim okumam için bir kitabını almasına rağmen bu kadar övgüden sonra henüz kitaplarıyla tanışamadığım ancak tanışmaya can attığım yazar CENGİZ AYTMATOV (En kısa zamanda okumak dileğiyle)
Çocukluğunu anlattığı ama şu anda adını hatırlayamadığım kitabını herkese tavsiye ederim.
İsmi, Çocukluğum kitabıdır.
ben de aldım…yakında okumaya başlamk istiyorum. selamlar
Toprak Ana, Cengiz Aytmatov’un okuduğum kitapları arasında ilkiydi. Ardından da “Beyaz Gemi” gelmişti. Aynı buruklukta bir başka öykü, dede ile torunun hikayesi… Yeniden hatırladım bu iki kitabın bana hissettirdiklerini, satırlarını okuyunca. Eminim bu iki kitabı da şimdi okusam çok farklı şeyler hissedeceğim, bir anne olarak… Beni çok daha fazla buracaktır…
idare eder ama yinede çok güzeldi