DevletÅŸah

CEMRE i (Ar. cemre “ateÅŸ halindeki kömür, kor”dan)

1. Å?ubat sonu ve mart başında birer hafta ara ile havaya, suya ve topraÄŸa düşerek sıcaklığın yükselmesine sebep olduÄŸu kabul edilen ısıtıcı kuvvet: Cemreler düşer, mevsim tâze bahâra eriÅŸir (Safiye Erol). Cemrelere halk arasında “üç kevâkip-zâdeler” denir. Å?u tekerleme de cemreler hakkındadır: “Üç kevâkip-zâdeler biri mâildir havâya, biri âb-ı ÅŸifâya, biri yüz sürer hâk-i pâye (Ekrem Hakkı Ayverdi).
2. Hac sırasında hacıların Mînâ’da ÅŸeytan taÅŸlamaları.
3. Bu maksatla atılan çakıl taşı.
4. Çok iltihaplı bir çıban, kara kabarcık.

Cemre-i sâlis: Toprağa düşen üçüncü cemre.
Cemre-i sânî: Suya düşen ikinci cemre.
Cemre-i ûlâ: Havaya düşen birinci cemre.

Etiketler

İlişkili Yazılar

• Cümle (0)
• Yahya Kemal’de Åžehir ve Mimari (0)
• NÂME (0)
• EÅŸyanın AksiliÄŸi (1)
• CENAN (1)